NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Terrace House birlikte yaşayan altı yabancıyla ilgili bir program
ve biz de onları gözlemliyoruz.
Hazırladığımız tek şey güzel bir ev ve otomobiller.
-Hiç yazılı metin yok. -Evet.
Geçen haftaki bölümde...
Örümcek Adam olmak isteyen biri vardı.
Altı yaşında falan mı?
Aktör olmak istemediğini, sadece Örümcek Adam olmak istediğini söylüyorsun.
Elinden ağ atmak istemeni falan anlıyorum.
Benim kastettiğim, insanlara bunu söylemen.
Daha gerçekçi hedeflerin olmalı.
Evdeki bütün kadınlar
onu zihnen olgunlaşmamış ve yönetilmesi zor buluyorlar.
-Öyle. -Anaç duygularla yaklaşıyorlar
ve onu motive etmek için incelikli yollar seçiyorlar.
Çocukluktan kurtulmasını umut etmekten başka bir çözüm yok galiba.
Hele ki üç kadın da kuvvetli kişiliklere sahipken.
-Gayet bağımsızlar. -Sonra...
-Hatırladım. -Haruka ve Yusuke'nin buluşmasını izledik.
Dürüst olmam gerekirse
-ben senden hoşlanıyorum. -Anlıyorum.
O yüzden üçüncü görüşmemiz, bunu da hesaba katarak
bir randevu olabilir mi?
Mesela şu havai fişek festivaline gidebiliriz.
Seni gerçekten seviyorum
ama şu an için bir sevgili gibi değil,
bir insan olarak.
-"İnsan olarak" mı? Nasıl? -Ondan hoşlanmıyor.
Yusuke için arkadaş olarak görülmek alışkanlık hâline geldi.
Ne zaman ekranda görsem endişeleniyorum.
Haruka'nın da ona en başında
hayvan gibi erkeklerden hoşlandığını söylemesi doğru olmadı.
-Çok ayıp etti. -Hoşlanıyor zannettirdi.
-Umut verdi. -Kesinlikle.
Haruka'nın hoşlandığı tüm yanlarını sayıp tombalayı tutturdum sandı.
Öyle sanması normal.
Ama yanlış kartla oynuyordu.
"Ne? Bu kart değil mi?
Hiçbir numara tutmadı."
-Anın gerektirdiği gibi konuşabilir. -Bence de.
Ama fazla ileri gitti.
Baş başa konuşurken bu tür romantik itiraflar olabilir.
-Ben de yapabilirdim. -Olayların gidişatı o yöndeydi.
Karşındakini iyi hissettirmek istersin, biri senden hoşlansın istersin.
Anladım. Alabalık avlamak gibi.
-Yapmacık davrandı. -Sırada...
Kenny ve Risako arasındaki aşk defteri kapandı.
-Ve bu sayede yeni konuklarımız var. -Değişiklik vakti.
Yeni konuklar girişken görünüyor.
Ekim ayı sonunda düzenli bir yazarlık işim olacak.
Bu evde kalmak da hedeflerimi
ve hayallerimi gerçekleştirmeme yardımcı olacak.
-Herhâlde İtalyan. -Evet, İtalyan.
-Ayrıca manga sanatçısı. -Çizerken gördük.
Kaori'yle sanata ilgileri örtüşüyor, belki onun ilgisini çeker.
Hayatını sanatla kazanıyor.
Bir İtalyan ve yüzünün yalnız alt yarısını gördük.
-Cildi pürüzsüz. -Görmedik ki.
Burnundan yukarıyı görmek şart.
Hem de nasıl. Alnı böyle büyük çıkabilir.
-Cidden mi? O kadar mı? -Asla bilemezsin.
Nasıl emin olabiliriz? Bilmemiz mümkün değil.
Oradan beklentin nedir Emi?
-Âşık olmak istiyorum. -Öyle mi?
-Tatlı görünüyor. -Aşkı arayan bir üniversiteli gibi.
-Görelim mi? -Görsek mi?
-Bugün yüzlerini göreceğiz. -Görmeliyiz.
Ya çocuğun cidden büyük bir alnı varsa?
Kamera yavaşça yukarı döner.
Çok büyük! Bitmiyor.
Bütün vücudunu çekmek için geniş açı gerekir.
15. HAFTA
ERKEKLER İŞLERİNE GÖRE DEĞERLENDİRİLİR
-Şu kalabalığa bak. -Ne kalabalık.
-Yaz tatili, değil mi? -Çok sıcak.
-Evet. -Yandık...
SO1 GALERİSİ HARAJUKU, TOKYO
-Şu sıkışık yer mi? -Burası mı?
Ne uzun sıra var.
Kaori'yi gördüm.
-İyi ki geldiniz. -Elbette.
-Tebrik ederim. -Çok teşekkürler. Sağ olun.
-Hiç bu tarzda çizimlerini görmemiştim. -Ben de.
-Bale. -Evet.
En beğendiğim şuradaki çizimi.
Kaori dedi ki, New York metrosunda köpeğini çantada taşıman gerekiyormuş.
Bu köpek sahibi hayvanı çantaya tıkmamak için
bir IKEA torbasına bacak delikleri açmış.
Çok iyiymiş.
-Çok komik değil mi? -Bayıldım.
-Evde bunu tasarlıyordu. -Evet, hatırladım.
-Tanıdık geldi. -Havaalanı güvenlik köpeği mi o?
Selam, gelmişsiniz.
-Tebrikler. -İyi ki geldiniz.
-Çok teşekkürler. -Evde görüşür müyüz?
-Görüşürüz. -Tamam.
-Görüşürüz. -Hoşça kalın.
GECE 11.30
-Bugün ne sıcaktı. -Öyleydi. Ama yarın...
-Yağmur mu var? -Kasırga geliyormuş.
-Yine mi yağmur? -Hayır, kasırga.
-İkisi aynı değil mi? -Evet, ikisi de yağmur.
Ama rüzgâr daha kuvvetli esiyor.
Anladım, rüzgârlı yağmur.
-Ben geldim. -Vay, şuna da bak.
-Sizi görmek ne güzel. Geldim. -Bu şıklığı neye borçluyuz?
Galeri sergim için bir davet verdim.
-Onun için şık giyindim. -Çok hoş.
-Tebrikler bu arada. -Evet, tebrikler.
İyi ki geldiniz.
-Müthiş bir etkinlikti, değil mi? -Öyleydi.
Serbest bir sanatçıyken tanıştığım insanları tekrar görmek
ve beni tebrik etmeleri harika bir histi.
-Bir hedefe ulaşmak gibi. -Kesinlikle...
Ve gelecek adımlarımı düşündükçe heyecanlanıyorum.
Sırada daha büyük bir galeri mi var?
Evet, başka bir sergi yapsam güzel olur.
Ama son üç seneki işlerime bakıp
sıradaki adımı kararlaştırmam gerek.
-Anladım galiba. -Uzun süreli hayallerinden birine ulaştın.
Evet, bundan Shohei'ye de bahsettim...
Hayallerimden biri Hermès ile çalışmaktı.
Ve geçenlerde Hermès'ten biriyle iletişime geçtim.
Kesinleşen herhangi bir şey yok ama bu iletişimi kurunca
hayallerimi gerçeğe döndürme yolunda önemli bir adım attığımı hissettim.
Gerçek olsa da olmasa da.
Düşünmeye başladım, "Onlarla çalıştım, peki sonraki adım ne?"
Artık geleceği daha uzun vadeli planlıyorum.
Buraya varman bile gayet iyi.
-Çok çalıştım. -Öyle.
Düzenli çalışmak gerekiyor. Sebat lazım.
Vay.
SHINJUKU, TOKYO
JAPONYA SAHNE SANATLARI AKADEMİSİ
Sana bu atölyeden bahsetmiştim...
Ve oyunculuk atölyesi olduğunu sandın, değil mi?
İçeriğini yanlış okumuşum, aslında sahnede dövüş atölyesiymiş.
Bugün katılacağımız atölye bu.
-Dövüşecek miyiz? -Galiba.
-Benim için ilk olacak. Umarım beceririm. -Bir şey olmaz. Şansımızı deneriz.
-Ruka için ilginç olacak. -Haklısın.
-Sonuçta Marvel'a girmek istiyor. -Ve Örümcek Adam olmak.
-Selam. -Ne haber?
Bugünkü atölye oyunculuk değil sahnede dövüş atölyesiymiş.
Hatırladım. Söylemiştin.
-Temel yumruklarla başlayalım. -Peki.
Bir.
İki.
Üç.
Dört.
Beş.
Altı.
Yedi.
Sekiz.
Dinlenin.
Şimdi hareketlere bir hikâye ekleyelim.
Ben kız arkadaşınla yatan adam olacağım.
KOTARO YOSHIDA, 48 EĞİTMEN
-Kız arkadaşın... -Sen o herif misin?
-Ne? Ben bir şey yapmadım. -Sevgilime mi yanaştın?
-Hayır, kendi davet etti. İnan. -Ne?
Komik mi sence bu?
Geri çekil.
Bu biraz üzücü bir dövüş oldu.
Hem aldatıldı hem dövüldü.
Başka bir çift gelsin.
-Çöreğimi sen mi yedin? -Hayır, yemedim.
-Dolapta saklıyordum. -Evet yedim ama üzerinde adın yoktu.
Bütün gün bunu bekledim.
-Nereden bilebilirdim ki? -Bu ne cüret.
Ne biçim bahane bu?
Aman, her gün bu aptallığından bıktım.
-Senin değilse yemeyeceksin. -Kes sesini.
Senin değildi o!
Tepemi attırıyorsun!
Gördüğüm en hararetli kardeş kavgası.
-Kardeş kavgası... -Fikri kaptınız.
Basit olsun. İkiniz, sokak serserilerinin kavgasını canlandırın.
-Bunu canlandırabilir misiniz? -Serserileri mi?
Anladın mı? Çok düşünme. Haydi.
Param nerede?
Neye gülüyorsun?
Haydi.
Öde şunu.
-Tamam. Durun. -Tamam.
Senden para istiyor ama sen gülüyorsun.
Anladın mı?
Karakter seçimin buysa, tamam...
HARAJUKU, TOKYO
HARAJUKU HUTTE IZGARA VE BAR
AKŞAM 8.00
-Yusuke? Selam. -Selam, ne haber?
-Nasılsın? İyi misin? -İyiyim.
Geldiğin için sağ ol.
-Rica ederim. -Kusura bakma son dakika oldu.
Sık gittiğim bir müzik stüdyosuna Haruka'yı ukulele çalmaya çağırdım.
YUSUKE AIZAWA, 20 UKULELE SANATÇISI
AVIAN KU, 28 BUTİK ÇALIŞANI
O gün bana,
beni arkadaş olarak gördüğünü söyledi.
Yaklaşımın biraz hızlı olmuş, acele etmiş olabilirsin.
Bu, benim başıma çok geliyor, insanlar beni kibar biri olarak görüyor
ama daha fazlasını görmek istemiyorlar.
Havai fişek festivaline gidecek misiniz peki?
-İkiniz beraber? -Sanırım gideceğim.
Hayal kırıklığına uğrayabilirsin, bence gitmesen daha iyi.
Onunla son bir defa...
...vakit geçirmek isterim.
Ve Hawaii'ye içim rahat gitmek istiyorum.
Geri dönmeden bunu halletsem iyi olur.
Atölyeyi sevdin mi?
Evet...
Çok eğlendim ve sıkı çalıştık.
-Haruka oyunculuğa fena kaptırdı. -Evet, bayağı da profesyonel.
Sahnede bambaşka birine dönüşüyor.
Haruka bugünlerde sana sert mi davranıyor?
Nutuk çeker gibi olmasa da...
-Ama konuştunuz, değil mi? -Konuştuk.
Açıklama yapmakta iyi değilim.
Kafamdan geçenleri anlamamış olabilir.
Büyük hayallerim olduğunu ona açıklayabildim sanıyordum.
Ancak anlattıklarım, onun gözünde
küçük bir çocuğun hayalleri gibi.
Sanki büyüyünce Süpermen olacağımı söylemişim gibi davranıyor.
Sonuç bu oldu yani.
Konuşurken bazı şeyler fark ettim.
Mesela Marvel'a girmek istiyorum ama İngilizce bilmiyorum.
İngilizce dersi almayı düşünüyorum şimdi.
Buna benzer şeyler.
Hayatta en çok neye değer veriyorsun?
En çok neye mi değer veriyorum? Bu, zor bir soru.
Son zamanlarda bunu çok düşünüyorum.
Bu eve geldiğimden beri,
kariyer seçimlerime dair çok farklı yorumlar duydum.
Bana söylenenler anlamlı da gelse
harekete geçmemi sağlamadı. O yüzden kendime sordum, "İnatçılık mı bu?"
Öyle olmadığına karar verdim.
Yalnızca, hayatta değer verdiğimiz şeyler farklı.
Kariyer benim için başta gelmiyor.
Benim için en önemli konu, eğer bir gün
bir aile kurarsam onların sürünmemesi.
Yani iş, aslında aileme destek için bir araç.
Hayallerinin ne kadar toy olduğu konuşulurken bile
sürekli işe odaklanılıyor.
Erkekler, kadınlar tarafından işlerine göre değerlendiriliyor.
Sanki bir erkeğin değeri yalnızca profesyonel başarısına bağlı.
-Anlıyorum. -Bundan hayal kırıklığına uğradım.
Geri dönüp baktığımda bu düşüncenin temelini anlıyorum.
En önemli konu çalışmamız. Ancak böyle popüler oluyorsun.
Değil mi? Tutkuyla konuşmak istedikleri tek şey iş.
Doğru.
-Güvenilmez görünüyoruz galiba. -Galiba.
KAORI WATANABE, 29 RESSAM
SHOHEI MATSUZAKI, 25 OYUNCU
HARUKA OKUYAMA, 24 OYUNCU
RUKA NISHINOIRI, 20 YARI ZAMANLI PERAKENDE ÇALIŞANI
ÖĞLEDEN ÖNCE 11.30
-Çok acıktım. -Peki.
Evde bir tek kıyma ve tortilla var.
Ne?
Biftek ve tortilla mı?
Biftek ve tortilla demedi.
Kıyma ve tortilla dedi.
Kıymayla taco yapabiliriz.
-Taco mu? -Taco.
Biber ezmesi var mı?
Kim o?
Merhaba, ben yeni ev arkadaşınızım.
Tamam, bir dakika lütfen.
Bir hanım geldi.
Merhaba.
-Merhaba. -Selam.
Bavulumu buraya bırakayım mı?
-Evet, şimdilik olur. -Tamamdır, teşekkürler.
-Ben Emika Mizukoshi. Evet, Emika. -Emika mı?
-Emika. -Evet.
-Memnun oldum. -Ben de.
Bu, bizim için bir ilk. Biraz gerginim.
Bir de bana sorun.
-Tabii gerginsindir. -Onun daha çok sebebi var.
Ne iş yapıyorsun?
-Aslında üniversite öğrencisiyim. -Anladım.
-18 yaşında falan mısın? -Hayır.
21 yaşındayım.
-Aynı yaştasınız. -Yakında 22 olacağım.
-İki yaş büyük. -Affedersin.
EMIKA MIZUKOSHI, 21 ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİSİ
-Bu sene 20 mi oldun? -21 oldum.
-Benden bir yaş gençsin. -Sadece bir yaş.
Anladım.
Selam.
-Bu çok sinir bozucu. -Üzgünüm pek yardımcı olamadım.
Sinirlerini daha da bozdum, üzgünüm.
-Öğle yemeği yedin mi? -Daha yemedim.
Biz de ne kadar aç olduğumuzu konuşuyorduk.
Yemek yiyelim mi?
-Harika fikir. -Haydi.
Tamam, o zaman gidip biraz sebze alalım.
-Ben de geleyim mi? -Hayır.
Neden evi gezdirmiyorsun?
-Kızların odasına götürürsün. -Biraz...
-Ortalık biraz dağınık. -Teşekkürler.
-Bayağı ağırlar. -Yardım et, Ruka.
-Çok ağırlar. -Ben taşırım.
Çok teşekkür ederim.
-Aldın mı? -Sağ ol.
-Ne tatlı. -Emika!
-İncecik. J.F. Oberlin Üniversitesinden. -Çok zayıf.
-Nasıl biri, merak ettim. -Ben de.
-Emika. -Henüz bir şey diyemiyoruz.
Emika çok çarpıcı bir isim.
Vahşi bir yanı var, hissediyorum.
-Nazik, yumuşak başlı sanki. -Öyle mi?
-Bence huysuz tiplerden. -Anlamak zor.
Unutmadan, Kaori'nin sergi davetini etkileyici buldum.
-Büyük başarıydı. -Birinci sınıf bir yerdi.
İnci çayı sırası sandım.
Kaori de aynı derecede popüler.
-Omotesando'da ilgi çekmek zor. -Zor.
Böylesi profesyonel bir başarı tüm endişelerini silip süpürmüş olmalı.
Bu arada Haruka, Ruka'yı bir atölyeye gitmeye ikna etti.
Marvel'a giden yolu açıyor.
-Gülmeden duramadı. -Evet.
Utanmış olmalı.
-Bence de. -Oyunculuk yapmak istemiyor mu peki?
Nihai hedefinin bu olmadığını açıkça söylemişti.
Yalnızca ellerinden ağ atmak istiyor.
Ama eğlendiğini söyledi,
belki de bu, oyunculuğa ilgi duymasını sağlar.
Her şekilde, hâlâ büyük bir yanlış anlaşılma var.
Haruka ona aynı tavsiyeyi verip duruyor,
çünkü kendisinin de söylediği gibi, kendini iyi anlatamıyor.
-O, öyle görüyor. -Büyük bir risk bu.
Ona ulaşmak zor...
Shohei'nin teorisine gelirsek...
Kadınların yalnızca kariyere baktığı...
Kadınları etkilemenin yolunun kariyerden geçtiğini söyledi.
-Öyle demedi... -Kadınlar hiç bahsetti mi bundan?
-Varsayımı oldukça temelsiz. -Evet, hiç anlamamış.
"Daha sıkı çalışman gerek." demiyorlar.
Hayata dair büyük resmi görmek,
kariyere dönüşebilecek tutkularını öğrenmek istiyorlar.
Yani bütün tavsiyeler bir kulaktan girdi, ötekinden çıktı.
-Hiç anlamadılar. -Hiç.
Shohei'nin parayla olan ilişkisi...
Açlıktan ölmeyecek kadar kazanmak istiyor.
Ailesine destek olabileceği kadar parayı birkaç farklı projeden
-kazanmak yetiyor ona. -Bence akla uygun.
En büyük önceliği ailesiyle vakit geçirebilmek.
-Bunda yanlış bir şey yok. -Teoride, evet.
Ancak bu projeleri farklı sektörlere yaymaktan bahsederken
kibirli ve soğuk konuşuyor.
Sanki herkesten üstünmüş, dünyanın bütün olanakları elindeymiş gibi.
Kariyerinde tek bir alana odaklananlara nazaran
bu burnu büyüklük hoş değil.
Haklısın.
Başkalarının seçimlerine açık olmalı.
Ve kendine fazla değer veriyor.
Mesela tartışan birilerini görse kenara çekilip
"Tartışacak şey mi kalmadı?" diye düşünüyor.
Sanki her şeyi çözmüş gibi.
Özünde iyi biri ama alaycı bir yanı da yok değil.
-Hepimizin başına gelebilir. -Hepimiz insanız.
-Kimse mükemmel değil. -Doğru.
-Hem teni de pürüzsüz. -O kadar önemli mi?
-Tabii, Ruka'nın da cildi harika. -Öyle.
Yüzüne bakınca öyle hoş ki.
Bakmaya doyamıyorsun.
İlk sahnede en az üç kere "Ne seksi." dedin.
Evet, insanlar ona olan düşkünlüğümü iğrenç buluyor.
-Ben geldim. -Hoş geldin.
-Ne sıcak. -Haydi başlayalım.
-Alışveriş için sağ ol. -Evet.
-Taco sever misin? -Evet.
Sen otur, rahatına bak.
Yemek işi bende.
Tamam.
Önce soğanları kıyacağım.
-Ben hallederim. -Sağ ol.
İş aramakla mı meşgulsün?
-Seneye başlayacağım. -Peki.
Aslında güz döneminde bir dönem ara vereceğim.
Ne yapacaksın o arada?
Seyahat edeyim, diyorum.
Bir menajerlik firmasına bağlı mısın?
-Hayır. Ben sıradan... -Anladım.
...bir üniversite öğrencisiyim.
Sen de mi gerginsin Ruka?
-Evet, çok konuşmadın. -Değilim. Gergin değilim.
-Bu kısım yenilebilir mi? -Evet.
Marulun başının tamamı yenir.
-Her gün dersin var mı? -Hayır, bu ara pek gitmem gerekmiyor.
Bahar dönemi bitti, yaz tatiline girdik.
Zaten sömestirde de yalnız iki gün dersim vardı.
Yani her hafta beş günüm tatil.
-Güzel kokuyorsun. -Öyle mi? Düşüneyim.
Aslında parfüm sürerim ama fark ettim ki
bugün bir şey sürmeyi unuttum.
Güzel bir koku aldım ama.
-Uydurdum mu? -Ben koku almadım.
Hayal ettin herhâlde.
-Bu nefis görünüyor. -İyi oldu umarım...
-Çıktığın biri var mı? -Hayır, yalnızım.
Cidden mi? Ne kadardır?
-Bir buçuk yıl oldu bile. -Gerçekten mi? Olmuş biraz.
Nasıl insanlardan hoşlanırsın?
-Kovalayan ben olmalıyım. -Öyle mi?
Üzerine düşülmesinden hoşlanmaz mısın?
Pek değil. Benimle uğraşmak zor.
Okuldan birileriyle mi çıkıyordun?
Hayır, genelde daha büyüklerle çıktım.
Gerçekten mi?
Kaç yaş büyük?
En büyük fark, yedi yaş falandı.
Galiba lisenin ilk yılında yedi yaş büyük biriyle çıkmıştım.
-Nasıl? -Lise birinci sınıftayken
üniversite sondaki biriyle çıkmıştım.
-Büyükleri seviyorsun yani? -Yaş konusunda sınırım yok.
Benden büyüklere özellikle tutulmuyorum gerçi.
-Afiyet olsun. -Nefis.
Doğum günün ne zaman?
-Doğum günüm şubatta. -Doğum günlerimiz yakın olabilir.
-Balık burcu musun yani? -Kova burcuyum.
Kan grubun ne?
A grubuyum.
-Bir tek kızların odasını gördün değil mi? -Evet.
Bir de çatı katı var.
-Evi gezdireyim mi sana? -Bakalım mı?
Sevinirim.
Etrafı gösterin bana.
-Haydi bakalım tur rehberi. -Rehber ben miyim?
-Önden buyur. -Saat kaç?
Öğleden sonra 2.00'yi biraz geçiyor, aslında çıkmam lazım.
-Benim de. Bir işim var. -Gidiyor musunuz?
Bir arkadaşıma söz vermiştim, az kalsın unutuyordum.
-Sonra görüşürüz madem. -Olur.
-Kusura bakma. Akşam görüşür müyüz? -Görüşürüz.
-Vay. -Burası oyun odası.
Bu meşhur...
-Yastıklar çok rahat. -Öyleler, değil mi?
Burada film seyreder, oyun oynarız.
Harika. Biz...
Çok havalıdır.
Programdan ilk izlenimim herkesin grup hâlinde takıldığıydı.
Çok eğlenceliye benziyordu.
Hep beraber Terrace House bölümleri izlediğimiz de oldu.
-Vay, şuna bak. Ne hoş. -Burası da böyle.
-Çok sıcak, değil mi? -Çok.
Gece burada bir şeyler içmek hoş oluyor.
-Hızlı sarhoş olur musun? -Ben pek içmem.
Hemen kızardın.
Ben hızlı kızarırım.
-Ben de. -Çok içebilirmiş gibi görünüyorsun.
Kolay kızarırım ama iyi içerim.
Aşkı bulacağına inanıyor musun?
Bulmak isterdim.
Uzun zamandır âşık olmadım, çok özlüyorum.
Bir buçuk yıl oldu, demiştin.
Göz açıp kapayıncaya kadar geçti.
Acaba... Amanın, böcek!
-Böceklerden korkar mısın? -Hayır ama bu...
-Güve miydi? -Galiba.
Güveleri sevmem, kelebeklerle sorunum yok.
-İçeri dönelim mi? -Evet, fazla sıcak burası.
Keşke hiç böcek olmasa.
AKŞAM 10.00
İşin mi var?
Benim mi? Evet, ufak tefek şeyler.
Takvimi tamamlamaya çalışıyorum...
Anladım...
Geldi işte.
Selam! Ben yeni ev arkadaşınızım! Selam dostum!
Ne?
-Ne dedi öyle? -Anlamadım.
-Vay. -Selam.
-Merhaba, ben Giuseppe. -Memnun oldum.
Üzgünüm bu saatte rahatsız ettim.
İyi akşamlar. Hoş geldin.
-Ne hoşsunuz. -İyi akşamlar.
-Affedersin... -Ne?
Gerginim biraz.
-Ben Giuseppe. -Memnun oldum.
-Ben Ruka. -Ben de Giuseppe.
-Ruseppe mi? -Giuseppe ama Peppe diyebilirsin.
-Peppe mi? -Evet, Peppe diyebilirsiniz.
-Ayakkabıların ayağında. -Ben de fark ettim.
Amanın, pardon.
Tam bir yabancı gibi.
Çok klasik bir hata.
Gideyim bunları girişe bırakayım.
Şaka olarak mı yaptı, emin olamadım.
Ayakkabılarını çıkartmayı unuttu. Ne şaşırtıcı.
-Bir, iki, üç... İki kişi daha mı var? -Evet.
Bir kişi yarın dönecek, diğeri de birazdan gelir.
YARI ZAMANLI İŞİMDEYİM. EMIKA
-Bugün biri daha geldi. -Bu akşam tanışır mıyız?
Her biriniz ne işle meşgulsünüz?
-Şu ara oyunculuk yapıyorum. -Oyuncu musun? Ne güzel.
-Kaç yaşındasın? -26 yaşındayım.
-Aynı yaşta mıyız? 92'li misin? -93'lüyüm.
Ben bir yaş büyüğüm yani.
-Mangalar yapıyorum. -Manga çizeri misin?
Manga çiziyorsun demek. Nasıl hikâyeler?
GIUSEPPE DURATO, 26 MANGA ÇİZERİ
-Erkekler için romantik komediler. -İlginç.
-Bayağı havalı. -Okumak isterim.
Bir ara gösteririm.
Sen neyle meşgulsün?
-Murasaki Sports'ta çalışıyorum. -Murasaki Sports, demek.
-Ya sen? Ressam mısın? -Evet, ressamım.
-Harika. -Yakın sektörlerdesiniz.
-Evet öyle. -Rakip olabiliriz.
Rekabet mi? Emin değilim...
Bildiklerini öğretirsin bana.
Son mangam yakında yayınlanacak.
Yeni bir manga serisi için teklif geldi.
-Şimdiden kendi serin mi var? -İlk serim olacak.
Haftalık, Big Comic Spirits'te.
-Vay, müthişmiş bu. -Vay, cidden mi?
O zamana kadar da manken olarak çalışıp idare edeceğim.
-Kira param çıkacak. -Anlaşıldı.
Seri ne zaman başlıyor?
Emin değilim ama sanırım ekimde.
-Çok yakın. -Bayağı.
-Konusu ne? -Kısmen hayatımı anlatıyorum.
Japonya'ya yerleşen bir yabancı hakkında...
-Ama o benden daha inek. -Öyle mi?
Bir de çok daha yakışıklı.
Bir gün mankenlik için keşfediliyor.
Başına bir sürü şey geliyor, sonra âşık oluyor.
Üstüne üstlük, bakir...
Yani hiç deneyimi yok, işler birbirine giriyor.
İtalyan olduğum için kültürel farkları da göstermek istedim.
-Japonya ve İtalya arasında... -İtalyan mısın?
-Evet, İtalyan'ım. -İyi.
Öyle işte, umarım ilginç bulurlar. Bakalım.
-Göreceğiz. -İtalya'da mı doğdun?
Evet, orada doğup büyüdüm.
Japonya'ya dört buçuk yıl önce geldim.
-Yemek yedin mi? -Akşam yemeği mi?
-Yedin mi? -Yedim. Bir de çırak olarak çalışıyorum.
Önümüzdeki haftaya kadar çalışacağım.
Keiko Nishi adlı bir manga çizerinin çırağıyım.
-Keiko Nishi mi? -Evet, kızlara hitap eden işler yapıyor.
Stüdyoda yemek de veriyorlar, o yüzden yemiştim.
Orada yedim.
-Yorgunsundur o hâlde? -Evet, oldukça.
-Odamızı göstereyim mi? -Sevinirim.
Heyecanlandım.
-Eşyalarını alalım... -Ev ne kadar şık.
Aşırı gösterişli.
Neden ayakkabıyla girdiğimi anladım.
-Bir süredir Japonya'dayım ama... -Unutuyor musun arada?
-Hayır, ilk defa oldu bu. -Gerginlikten mi?
Bu kadar havalı bir eve girmemiştim, bir an Avrupa'dayım sandım.
İtalya'ya geldim, sandım.
-Tanrım, İtalya'da mı sandın kendini? -Ne bileyim.
-Vay. -Bunu yaptığıma inanamıyorum.
Neyse, eşyalarımı alayım.
Ben biraz burada çalışacağım.
-Vay. -Biraz dağınık şu an.
Sorun değil.
Ortamı sevdim.
-Ortam iyi mi? -Evet, sevdim. Nereye...
-Ben şuradayım. -Ben de burada yatıyorum.
Yani...
Bu yatakta, seninle mi yatacağım?
Bakalım. Ne yapabiliriz?
-Burası mı? -Ranzanın üstü zor olur sana.
Nasıl?
İdare ederim.
-Horlar mısın? -Horlamam.
-Ben horlamıyorum, değil mi? -Hayır ama uykusunda konuşuyor.
Rahatsız olduğumdan değil. Bazen hazırlıksız yakalanıyorum.
Bir kere "Hey!" diye bağırdı.
-Aynen böyle. -"Hey!"
-Bir de dün... -Yapma, gerçekten mi?
"Söyle, neden?" diye soruyordun.
Bazen çok konuşuyor. Sen horlar mısın?
Evet, bir de yukarıdayım, bütün odayı inleteceğim.
Bütün evi inleteceğim.
-İçmeyi sever misin? -Severim.
-Bir kadeh içelim mi? -Olur.
-Tamam, gelişine kadeh kaldıralım. -Kaldıralım.
Teşekkür ederim.
-Vay, Peppe. -Enerjisine bayıldım.
-Ne kadar neşeli. -Harika birine benziyor.
-Bir anda ortamı aydınlattı. -Haklısın.
-Tempo çok düşmüştü. -Evet, ben de hissettim.
Erkeklerde pek sohbet yeteneği yok.
Evet, zorlanıyorlardı.
Konuşmayı sürdüremiyorlardı.
İtalyan havası bambaşka. Ortalığı bir anda neşelendirdi.
Ayakkabılarını çıkarmayı unutması sohbet konusu oldu.
Bilerek yaptı. Girişte diğer ayakkabıları görmüştür.
-Bilerek miydi? -Elbette.
-İtalyan şakacılığı mı? -Evet.
Eminim bundan
çünkü Zakiyama-san'ın en bilinen hareketidir.
Giyimi de İtalyan tarzı, fark ettiniz mi?
-Öyle. -Şehirli bir İtalyan'a benziyor.
Zakiyama-san'ın İtalya şubesi mi yani?
Ve çok daha yakışıklısı.
-Bu ilginç olacak. -İddialı bir karakter.
-Çok neşeli. -Coşkusuna bayıldım.
Mesleğine dair net hedefleri olması da harika.
-Çalışkan biri. -Bu şahane.
Ruka'nın Marvel'da çalışma hayaline
-ne diyecek bakalım. -İlginç olacak.
Kibarca teselli eder herhâlde. "Ne hoş bir rüya." falan der.
Ruka'dan esinlenip yeni bir seri çizebilir.
-Yapmasını beklerim. -Başlığı Nishinoiri-kun olmalı.
"Ellerinden tekrar tekrar ağ çıkarmaya çalışırken."
-"Bugünün Ruka-kun'u..." -"Bugün Ruka bir ağ ördü."
Emika şu ara çok sessiz.
-Sessizdi, evet. -Belki utangaçtır.
-21 yaşında olmasına rağmen çok olgun. -Haklısın.
Kendine bir bar açsa yaşlı beylerle dolup taşar.
Ne kadar popüler olacağını tahmin edebiliyorum.
Şu böcek hadisesi de ilginçti, değil mi Torichan?
-Seni orada kaybetti, değil mi? -Evet.
Bir anda zıplayıp "Aman! Böcek var!" dedi.
Bir böcekten bu kadar korkmak normal mi?
Kelebeklerle sorunu yok, şanssızlığı güve çıkmasından.
Bilemiyorum. Siz ne dersiniz?
Şu an ona yakınlık duyan
tek kişi sensin, hepimiz hemfikiriz.
Bu yeni bilgi, ona karşı tutumumuzu değiştirmedi.
Bu olaydan evvel de ona dair pek çok tuhaf hadise görmüştük.
-Hem de çok. -Senin için...
Senin için bardağı taşıran damla neden güve oldu?
Bu sahnenin bize hiçbir etkisi olmadı.
Yalnızca "İşte yine yaptı." dedik.
-Devamını merak ediyorum. -Peppe'nin beğenilerini mesela.
-Evet. -Ben de.
Ya Haruka gibi klasik bir güzel peşindeyse?
-Olabilir. -Onu beğenebilir.
Uluslararası bir hoşluğu var.
-Bence Haruka da onu beğenir. -Elbette.
Bir süre duygularıyla oynasın isterim.
Bir kere olur. Haruka hep kazanan taraftaydı.
-Ama Peppe çok tatlı ve kibar. -Pek kibar.
-Kesinlikle. -Canım Peppe.
-Evet. -İsmi de şaka gibi.
-Canım Peppe. -Canım Peppe.
GECE 11.30
Hoş geldin.
Ben geldim.
Bugün eve yeni bir oğlan geldi.
-Öyle mi? İyi. -Erkekler odasında.
-Bir şeyler içmek ister misin? -Olabilir.
İşte geliyorlar.
Kim bira ister?
-Hoş geldin. -Hoş bulduk.
Gelişinizi kutlayalım, dedik.
-Memnun oldum. Ben Giuseppe. -Merhaba, ben Emika.
Takma adım Peppe, onu kullanabilirsin.
-Peppe mi? -Evet.
-Kimler içiyor? -Ne iş yapıyorsun?
-Manga sanatçısıyım. Manga çiziyorum. -Öyle mi? Vay.
-Bunu atmalı mıydım? -Nerelisin?
-İtalya. -Anlaşıldı.
-Japonya'da mı büyüdün? -Peki ya bu?
-Hayır, İtalya'da doğup büyüdüm. -Otursanıza?
-Fark etmemişim. -Nereye? Burası olur mu?
-Burada mı çalışıyorsun? -Onu çekebilirsin.
-Hoş geldiniz. -Çok teşekkürler.
-Şerefe! -Şerefe!
-Bu nefismiş. Enfes. -Evet, çok iyi.
-Kaç yaşındasın? -26. Evet.
Shohei'den bir yaş büyük.
Umarım iyi arkadaş oluruz.
-Umarız. -Umarız.
Ara sıra Japoncam yetmeyebilir,
lütfen yol gösterin.
-Henüz bir hata yapmadın. -Evet.
-Bize yemek yapsana. -İyi bir aşçısın, değil mi?
-Bir şeyler pişirebiliyorum. -Seviniriz.
-Favorim makarna. -Denemek isterim.
-Size yaparım. -Makarna severim.
-Ruka da makarna yapabiliyor. -Öyle mi?
-Meşhur yemeği brokolili makarna. -Brokolili makarna mı?
Hiç duymadım.
-Ama denemek isterim. -Benim icadım.
-İçinde bir tek brokoli mi var? -Evet.
Her şey öyle başlar zaten. Carbonara da öyle bulundu.
-Dolapta kalanlardan. -Bilmiyordum.
Bir gün, dolapta sadece pecorino peyniri ve pancetta varmış,
böylece carbonara'yı uydurmuşlar.
100 yıl sonra brokolili makarna da temel bir yemek olacak.
-Ruka'nın brokolili makarnası. -Evet...
-Meşhur mu olacak? -Ana yemek sayılacak.
-Herkes bayıla bayıla yiyecek. -Heyecanla bekliyorum.
-O zamanı görebilecek misin? -Çoktan ölürsün.
-Ünlü olana dek dayanırım. -Kendi gözlerinle görene dek.
-Üniversitede İtalyanca dersi aldım. -Cidden mi?
-Ama hepsini unuttum. -"Ciao" denince anlıyorsundur?
"Ciao", İtalyanca mı?
-Evet. -Sen hangi dilde sandın?
Ergenler kullanıyor sanıyordum.
-Uno, due... -Due.
-Tre. -Tre? Quattro.
-En komiği hangisi, biliyor musun? -Hangisi?
Cinque.
-Çok iyiymiş. -Komik, değil mi?
-Ona kadar sayarken... -Japonlar hep beşte gülüyor.
Bir, iki, üç, dört, sonra argoda penis.
Manga çizmeye Japonya'da mı başladın?
16 yaşında çizgi roman çizmeye başladım.
-Uzun zaman olmuş. -Evet, oldu.
Japon yayınevlerini...
Kötü Japoncamla yayınevlerini arardım,
Shogakukan ve benzeri büyük firmaları,
onlar da "Gel çizimlerini göster." derlerdi.
Yeteneğini kanıtladığın sürece sana şans veriyorlar.
-Bütün başvurulara bakıyorlar mı? Vay. -Çizdiklerime baktılar.
Değerlendirdikleri için bile duygulandım.
Bu da beni Japonya'da bir manga çizeri olmaya itti.
-Vay. -Çok etkileyici.
Japonya müthiş bir yer.
Sen gelecekte ne yapacaksın?
Kadınların kariyerlerinde ilerlemelerini destekleyen bir alanda olacağım.
Hangi sektörlere bakıyorsun?
-Hostes olabilirim. -Kulağa hoş geliyor.
-Seni hostes olarak hayal edebiliyorum. -Öyle mi?
Anlamlı bir iş yapmak istiyorum.
Neden Terrace House'a geldin Peppe?
Öykülerimi yazma sebebimle aynı sebepten.
Japonların, İtalyanlara dair sabit fikirleri var.
Tembeldirler, çapkındırlar.
-Futbol severler. -Bu doğru gerçi.
Bu kalıpların doğruluğunu sorgulamak ve netleştirmek istiyorum.
Japon halkının İtalya ve İtalyan kültürüne
bakışında bir etkim olsun istiyorum.
Çapkın değil misin?
-Pek sayılmaz. -İlginç.
İtalyan erkekleri hep kadınlara asılır sanırdım.
-Ben de. -Utangaç mısındır, Peppe?
-Biraz. -Öyle mi?
Hoşlandığım biriyle konuşurken hemen kızarırım.
-Yatsak mı artık? -Olur.
-Yorulmuşsundur. -Çok yorgunum.
-Haydi yatalım. -Yatma vakti.
-İyi geceler. -Hazır mısın?
-İyi geceler hepinize. -İyi geceler.
Alt yazı çevirmeni: Aslıhan Tuna